vrijdag, september 07, 2007

applaus voor Plasterk!

"Havo- en vwo-leerlingen die geen voldoende halen voor het examen Nederlands, Engels of wiskunde mogen hun diploma niet halen." Zo luidt het advies van de Onderwijsraad. Want, "het kennisniveau van leerlingen en studenten kan wel wat omhoog". Natuurlijk willen we allemaal dat iedereen de kans krijgt zich zo goed mogelijk te ontplooien, maar dat ga je hiermee niet bereiken. Hiermee werp je juist barricades op voor leerlingen met een onvoldoende in een van deze drie vakken, die anders zo het hoger onderwijs waren ingestroomd en nu het hiervoor benodigde havo- of vwo-diploma niet krijgen.

Nederland heeft als doelstelling om in de toekomst 50% van de beroepsbevolking hoger opgeleid te krijgen. Maar ja, wie niet goed is in wiskunde, Engels of Nederlands vist naast het net. Hoezo moet je een voldoende halen voor wiskunde als je een talenstudie gaat doen? Gelukkig denkt ook minister Plasterk er ook zo over en neemt hij niet zonder meer de adviezen van een gerenommeerd adviesorgaan als de Onderwijsraad over. Want, zegt hij, "Het is niet uit te leggen dat een hele goede bèta-student niet kan gaan studeren, omdat hij een vijfje heeft voor Nederlands".

Wat is er eigenlijk mis met het systeem zoals het nu is: Bepaalde vakken worden verplicht gesteld als ingangseis voor bepaalde studies. Hier kan je, als je dat graag zou willen, aan toevoegen dat sommige van deze verplichte vakken met een voldoende moeten zijn afgesloten op het voortgezet onderwijs. Bijvoorbeeld, wie natuurkunde gaat studeren moet een voldoende halen voor wiskunde B op het vwo. Probleem opgelost, iedere leerling weet waar hij aan toe is en een leerling die Frans wil gaan studeren wordt hierin niet meer belemmerd omdat hij geen wiskunde kan. Ik begrijp wel waar de Onderwijsraad naartoe wil: het gaat hen niet alleen om zoveel mogelijk hoger opgeleiden, maar ook om zo breed mogelijk hoger opgeleiden. Maar zelfs iemand die met een 5 voor Engels zijn vwo-diploma haalt, kan zich prima redden in de samenleving. Zo iemand zal misschien geen studie kiezen waarbij veel Engels nodig is, maar gelukkig zijn er genoeg andere studies om uit te kiezen. Waar komt het idee eigenlijk vandaan dat iedereen alles maar moet kunnen?

Ik vind de stelling om straks 50% van de beroepsbevolking hoger opgeleid te willen hebben trouwens sowieso vreemd. a) Wie gaan dan het lager geschoolde werk uitvoeren? Wordt alles straks uitbesteed aan de lagelonenlanden en doen wij hier alleen het 'slimme', beter betaalde werk, waardoor de scheiding tussen arme en rijke landen alleen maar groter wordt? En b), volgens mij leidt de doelstelling alleen maar tot niveauverlaging. Als de druk om de 50% grens te halen in de toekomst hoog wordt, wordt het niveau gewoon iets omlaag bijgesteld en is de norm toch bereikt. Hetzelfde geldt voor de drie 'basisvakken' in het voortgezet onderwijs. Haalt een succesvolle bètaleerling nèt geen voldoende voor Engels, dan schuiven we toch gewoon iets met de norm zodat 'ie het net wel haalt?!

Hier heeft de Onderwijsraad zich dus echt weken, zo niet maanden over gebogen, met als resultaat een aanbeveling waar niemand iets mee kan. Gelukkig wordt het dan ook niet klakkeloos overgenomen. Go Plasterk!

donderdag, september 06, 2007

Een volwassen werkend leven

Op een gegeven moment is het dan zover: je rondt je studie(s) af en gaat op zoek naar een baan. Hoera! Nooit meer tentamens, nooit meer essays, nooit meer papers en wat het meest fantastisch is: nooit meer een scriptie! Wat je als bonus krijgt zijn een hoop echt vrije avonden en een bankrekening die enigszins groeit in plaats van alleen maar slinkt.
Soms vraag ik me echter wel eens af of ik de enige ben die ont-zet-tend moet wennen aan het stramien van elke dag op dezelfde tijd opstaan en op dezelfde tijd thuis, aan het ('s winters) met donker opstaan en met donker thuiskomen, aan het missen van al die lekkere zonnestraaltjes in het voorjaar, aan alle leuke dingen in het weekend moeten proppen, aan...aan...aan...nou ja, aan het volwassen werkende leven dus!
Als student (en daarvoor) was ik voor het overgrote deel zeer tevreden met mijn leventje. Tuurlijk moest ik wel dingen, maar ik had in ieder geval veel meer de gelegenheid mijn eigen tijd in te delen en zo af en toe ook eens uit te slapen. En ik weet heus wel dat ik bevoorrecht ben dat ik een leuke baan heb en zelfs één dag in de week een vrije dag, maar steeds vaker bekruipt me toch dat gevoel van: is dit alles? Ga ik dit voor de rest van mijn leven doen?
En dan vraag ik me af: zou ik nou echt de enige zijn die dit zo voelt? Of zijn er meer mensen die geen hekel hebben aan hun werk, maar wel moeilijk kunnen wennen aan het werken zelf?

zondag, september 02, 2007

Doodmoe en vol energie

Als je vriendinnetjes je allemaal verlaten, overal in Nederland gaan wonen en volwassen werkende levens leiden waarin je eigenlijk alleen kan afspreken in het weekend, tja dan moet je wat. Namelijk je weekend efficiënt plannen. Ha en dat kan ik! Lang leven mijn OV (en dát is nou het grote voordeel van het níet hebben van een volwassen werkend leven ;)). Afspreken in Hengelo, samen naar Enschede, volgende dag naar Amsterdam/Haarlem en via oma in Meppel terug naar Groningen. 't Is wat vermoeiend maar het heeft ook wel wat dit; doordat je elkaar niet meer zo vaak ziet als toen we allemaal in Groningen woonden, doe je heel andere dingen samen. Het is intensiever omdat je weet dat je niet meer even snel spontaan een biertje kan gaan drinken. Gevolg is dat ik nu zondagavond half 12, helemaal total loss ben, maar tegelijkertijd heb ik van dit weekend zo enorm veel energie gekregen dat ik helemaal zin heb in de nieuwe week. Laiverds en dat komt door jullie!

Kusje welterusten