Klein geluk in de scriptie-cocon

De actualiteit is de laatste maand enigszins aan mij voorbij gegaan. Mijn scriptie vraagt op dit moment namelijk al mijn tijd. Gek dat je zo ineens van de echte wereld bent afgesloten en je wereld beperkt is tot stoffige academische theorieën. De cocon van wetenschappelijke redenaties en mitsen en maren is een erg verstikkende kan ik je vertellen. Anderzijds heb ik gemerkt dat het geen kwaad kan om 12 uur op een dag 'analytisch' te denken. Ik word er scherp van. Plots lijken ingewikkelde situaties makkelijk te ontrafelen en merk ik dat ik het steeds leuker ga vinden om analyses van de wereld te maken. Nu deed ik dat natuurlijk al vaak....maar er lijkt toch iets veranderd te zijn.

De truc schuilt hem in die ene dag op adem komen. Reflecteren op al waarvoor je eerder geen tijd had en het geheel kunnen zien. Dan komen wetenschap en praktijk even op een wonderbaarlijke manier samen. Morgen komt er aan de adempauze alweer een eind. Vandaag was een mooie dag. De volgende komt er snel aan. Wanneer ik vind dat die te lang op zich laat wachten, neem ik een slok van mijn Orangina. Dan waan ik me toch even op een terras in een idyllisch dorpje aan de franse kust. Klein geluk in de scriptie-cocon.