Geloof in de democratie

We hebben er lang op moeten wachten maar uiteindelijk is het 'leed' geschied, het kabinet is dan toch gevallen. De manier waarop is natuurlijk bizar en verre van transparant, maar het doel heiligt de middelen. Waar ik mij over verbaas is dat mensen met aanzienlijke politieke macht zoveel fouten kunnen en mogen maken, zonder dat ze gecorrigeerd worden. Als wij als gewone burger een overtreding maken of een leugentje vertellen om bestwil en we worden gesnapt is het uit met de pret. In deze regeringsperiode lijkt het wel of de ministers zich totaal niet hoeven te excuseren/ verontschuldigen voor de, overigens bewezen, fouten die ze hebben gemaakt. Ja, ze moeten zich verantwoorden ten opzichte van de tweede kamer, waarin de kamermeerderheid keer op keer toch weer de ministers bleef steunen.

Mijn vraag is tot hoever de politieke steun naar de eigen partij van een individueel kamerlid reikt voordat de persoonlijke titel een rol gaat spelen? Kun je jezelf serieus nemen als je dreigt met een crisis en toch weer braaf achter het kabinet gaat staan? Kun je je eigen verantwoordelijkheidsgevoel en het gevoel voor rechtvaardigheid (waarvan ik in mijn naïeve zelf denk dat onze volksvertegenwoordigers daar toch wel iets van moeten bezitten) uitschakelen.......wanneer je weet dat er mensenlevens op het spel staan?

Zijn wij verworden tot een democratie waarin onze volksvertegenwoordigers gewoon hun partijlesje afdraaien en geen eigen inbreng meer hebben? Ik heb altijd, toch weer mijn naïeve ik, toch geloofd in de welwetendheid en het gevoel voor rechtvaardigheid van de mensen die ons land besturen. Ze zitten daar toch niet voor niets? Als je dat geloof verliest, zoals ik de afgelopen tijd menig keer heb gedaan, dan gaat er iets kapot in je hoofd. Het doet me gewoon pijn om te beseffen dat de woorden van Wouter Bos best dichtbij komen " we leven in een bananenrepubliek".

Geloof jij nog in de democratie?